دخترک حرف گوش کن

دخترکم اینروزها به شدت حرف گوش کن شده و ازش درخواست هر کاری رو که میکنیم انجام میده البته به غیر از فعل "غذا خوردن" که این غذا خوردنش هم کاملا اختیاریه و ما اذیتش نمیکنیم با اصرارهامون.

وقتی تو آشپزخونه مشغول کار کردنم جارو دستی رو برمیداره به سرعت همه جا رو جارو میکنه. و منم تشویقش میکنم و لذت میبره از کارش. داره یاد میگیره خودش لباساشو بپوشه . البته به صورت خودجوش و خیلی جالبه که میدونه هر لباس مخصوص کدوم قسمت از بدنشه. یعنی شلوارشو رو سرش نمیکشه و پیرهنشو پاش نمیکنه و هر کدومو درست تنش میکنه. البته کاملا هم اینکارو بی نقص انجام نمیده اما به نظرم مهارتش متناسب با سنش عالیه

هنوز هم منو تو حسرت گل سرهای خوشگلش گذاشته و اجازه نمیده چیزی به موهاش بزنممنم اذیتش نمیکنم.

این روزها هم کلی از قسمتهای لثه هاش ورم کرده و فکر کنم بسلامتی 5-6 تا دندونو مثل سری قبل با هم دربیاره. واسه همین اشتهاشم کم شده.

برنج و خورشت و کلا غذایهای سفره خودمونو استقبال نمیکنه و مثل قبل هنوزم غذاهای خاص خودشو میخوره. مثل شیر برنجو نیمرو و خامه عسل و گاهی هم سوپ و سیب زمینی سرخ کرده با پنیر پیتزا. امیدوارم که قبل از دو سالگی که از شیر میگیرمش تمایلاتش به غذای سفرمون بیشتر شده باشه.

از لحاظ جثه هم مثل خودم ریز میزه هست. ولی هر روز خدا رو بخاطر داشتنش و نعمت سلامتیش شاکرم.

الهی که همه نینیها در کنار پدر و مادرشون سلامت و شاد باشن. آمین